Wróć do bloga

JPG, PNG czy WebP: jaki format wybrać na stronę

Obrazy

Zdjęcia, zrzuty ekranu i logo wymagają różnych formatów, a rozmiar w pikselach ma większe znaczenie niż format. Zasada wyboru i przykład ze zdjęciem.

Pytanie o format zbiera najwięcej uwagi, ale to druga decyzja, nie pierwsza. Zdjęcie prosto z telefonu ma często sześć razy więcej pikseli, niż strona kiedykolwiek pokaże. Najpierw należy ustalić rozmiar, potem wybrać format, a wtedy wybór formatu okazuje się prosty.

Zasada wyboru

  • Zdjęcie na własnej stronie: WebP. Jeśli platforma, na której się publikuje, nie przyjmuje WebP, JPG.
  • Zrzut ekranu, wykres, diagram, logo, wszystko z ostrym tekstem lub jednolitym kolorem: PNG albo bezstratny WebP, gdy wychodzi mniejszy.
  • Wszystko, co wymaga przezroczystego tła: PNG lub WebP. JPG w ogóle nie przechowuje przezroczystości.
  • Plik wysyłany komuś innemu lub przesyłany do formularza: JPG. Otwiera się wszędzie, a niektóre formularze i starsze programy graficzne nadal odrzucają WebP.

To obejmuje niemal każdy przypadek. Dalszy ciąg wyjaśnia, dlaczego tak jest i jak do tego dojść bez zgadywania.

W czym każdy format jest dobry

JPG

JPG odrzuca szczegóły, których oko łatwo nie zauważa, dlatego zdjęcia tak dobrze się w nim zmniejszają. Koszt widać na ostrych krawędziach: wokół tekstu i cienkich linii pojawiają się słabe rozmazania, a przy każdej edycji i ponownym zapisie JPG traci jeszcze trochę jakości. Należy go używać do fotografii i plików, które muszą otwierać się wszędzie.

PNG

PNG zachowuje każdy piksel dokładnie. Dzięki temu nadaje się do zrzutów ekranu, obrazów interfejsu i logo, gdzie rozmazanie wokół litery od razu rzuca się w oczy. Do zdjęć się nie nadaje: fotografia zapisana jako PNG jest zwykle kilka razy większa niż dobry JPG tego samego obrazu, bez różnicy, którą ktokolwiek zobaczy.

WebP

WebP radzi sobie z obiema rolami. W trybie stratnym działa jak JPG i zwykle daje mniejszy plik przy podobnym wyglądzie; w trybie bezstratnym zachowuje każdy piksel jak PNG. W obu trybach obsługuje przezroczystość, a każda aktualna główna przeglądarka go wyświetla. Haczyk tkwi poza stroną internetową: niektóre formularze przesyłania, programy pocztowe i starsze oprogramowanie na komputery go nie przyjmują.

Częsta wątpliwość: czy WebP zawsze jest mniejszy. Nie jest. Przekonwertowany plik może wyjść większy od oryginału, zwłaszcza gdy źródłem był już dobrze skompresowany JPG. Jedyną pewną odpowiedzią jest konwersja i porównanie obu rozmiarów, dlatego warto używać konwertera, który pokazuje oba.

Najpierw rozmiar w pikselach

Należy ustalić, jak szeroki obraz faktycznie będzie na stronie, a potem podwoić tę wartość, aby pozostał ostry na ekranach o dużej gęstości, takich jak telefony i większość laptopów. Obraz w 800-pikselowej kolumnie treści musi mieć 1600 pikseli szerokości. Wszystko ponad to każdy odwiedzający pobiera, a ekran i tak to odrzuca.

12-megapikselowe zdjęcie z telefonu ma 4032 x 3024 piksele, czyli około 12,2 miliona pikseli. Po zmniejszeniu do 1600 x 1200 ma ich 1,92 miliona. Ten jeden krok usuwa 84% pikseli, zanim ruszy się jakikolwiek format lub ustawienie jakości, a plik kurczy się mniej więcej proporcjonalnie.

Narzędzie Zmiana rozmiaru obrazów robi to w trzech trybach. Dopasuj zachowuje cały obraz w podanym rozmiarze i jego proporcje; sprawdza się, gdy liczy się tylko szerokość. Wypełnij przycina środek, by pokryć dokładny rozmiar; służy do stałych miejsc, jak miniatura karty. Rozciągnij wymusza rozmiar i zniekształca obraz, więc rzadko jest tym, o co chodzi. Obraz nigdy nie jest przesyłany.

Przykład: jedno zdjęcie, jeden wpis na blogu

Dostępne jest zdjęcie produktu z telefonu do wpisu z 800-pikselową kolumną.

  1. Jeśli pochodzi z iPhone'a, należy sprawdzić rozszerzenie. iPhone domyślnie zapisuje HEIC, a wiele edytorów stron i formularzy go odrzuca. Konwertuje je narzędzie HEIC na JPG; to jedno przesyła zdjęcie do konwersji i przyjmuje pliki do 50 MB.
  2. W narzędziu Zmiana rozmiaru obrazów należy ustawić szerokość 1600 pikseli w trybie Dopasuj i wybrać WebP jako format wyjściowy, z jakością około 80%. Podgląd należy obejrzeć w pełnym rozmiarze i podnieść jakość tylko wtedy, gdy na gładkich obszarach, takich jak niebo czy skóra, widać plamy. Zmiana rozmiaru i konwersja w jednym kroku oznacza, że zdjęcie jest kompresowane raz, a nie dwa razy.
  3. Przed pobraniem należy porównać rozmiar podany przez narzędzie z oryginałem.
  4. Jeśli kreator strony odrzuca WebP, ten sam krok należy powtórzyć od oryginalnego zdjęcia, wybierając JPEG jako format wyjściowy.

Jeśli rozmiar i jakość mają być ustawione jednym przebiegiem, narzędzie Kompresor obrazów przyjmuje naraz maksymalną szerokość i wysokość, jakość oraz format wyjściowy JPEG, PNG lub WebP, a potem pokazuje obok siebie rozmiar oryginału i nowy. Jego maksymalny rozmiar nigdy nie powiększa małego obrazu.

Zrzuty ekranu i logo: kiedy zostawić PNG

Weźmy zrzut ekranu strony ustawień o wymiarach 1440 x 900. To głównie jednolity kolor i tekst. Zapisany jako JPG, litery łapią szarą mgiełkę, przez którą obraz wygląda tanio, a plik często nie jest wiele mniejszy, bo jednolite obszary w PNG były już tanie. Należy zostawić PNG albo skorzystać z narzędzia Konwersja do WebP z włączoną kompresją bezstratną, która zachowuje każdy piksel, i zatrzymać mniejszy plik. Konwerter pokazuje, o ile jego wynik jest mniejszy lub większy od tego, co mu podano.

Przeciwny przypadek to PNG, który nigdy nie powinien nim być: zdjęcie wyeksportowane jako PNG przez aplikację w telefonie lub narzędzie projektowe. Tam przejście na JPG się opłaca. Narzędzie PNG na JPG wypełnia przezroczyste obszary wybranym kolorem tła (białym dla strony z białym tłem) i pokazuje, jak zmienił się rozmiar. Jeśli wynik jest większy, należy obniżyć jakość i skonwertować ponownie.

Kolejność działań

  1. Skonwertować do JPG wszystko, czego sieć nie wyświetli, na przykład HEIC.
  2. Zmienić rozmiar na dwukrotność wyświetlanej szerokości.
  3. Wybrać format według zawartości: zdjęcie do WebP lub JPG, grafika płaska i tekst do PNG lub bezstratnego WebP.
  4. Przed zachowaniem pliku porównać rozmiar wyniku z rozmiarem wejściowym.

Oryginalny plik należy zachować. Każdy zapis stratny bezpowrotnie odrzuca szczegóły, więc gdy za miesiąc potrzebny będzie inny rozmiar, trzeba zacząć od oryginału, a nie od już skompresowanej wersji.